Ortopedia

Wiskosuplementacja

Wiskosuplementacja to leczenie zwyrodnienia stawów, polegające na dostawowej suplementacji kwasu hialuronowego. Taki zabieg powoduje wzrost lepkości i elastyczności płynu stawowego, jego odżywienie oraz zwiększenie śliskości chrząstki stawowej. Czy kwas hialuronowy w leczeniu stawów jest skuteczny?

Czy kwas hialuronowy może pomóc cierpiącym na zwyrodnienie stawów? Osteoartroza dotyka w wielu krajach nawet 20 proc. osób powyżej 40. roku życia. Jest chorobą, na którą cierpią przede wszystkim osoby w wieku powyżej 50. roku życia. Zwyrodnienie stawu to powolne, rozwijające się i postępujące w miarę upływu lat upośledzenie funkcji stawów na skutek przeciążeń. Przeciążenia te, tzw. mikrourazy, powodują zniszczenie i zniekształcenie stawów. Są one najczęściej następstwem biernego trybu życia (mała aktywność ruchowa, brak codziennych ćwiczeń, brak ruchu) czy rozmaitych urazów. Osteoartroza występuje też bardzo często u osób otyłych.

Zwyrodnienie stawu: leczenie osteoartreozy

Na szczęście do walki z osteoartrozą wkraczają coraz lepsze, coraz nowocześniejsze i skuteczniejsze środki. W ostatnich latach wprowadzono do leczenia choroby zwyrodnieniowej stawów kwas hialuronowy. Jest on głównym składnikiem płynu stawowego. Człowiek ma w organizmie przeciętnie od 7 do 9 gr czystego kwasu hialuronowego. Jego główną cechą jest umiejętność absorpcji, chłonięcia wody – potrafi jej zgromadzić 3-krotnie więcej niż jego własna masa.
W warunkach fizjologicznych hialuronian (sól kwasu hialuronowego) jest związkiem syntetyzowanym i wydzielanym do płynu stawowego przez komórki błony maziowej. Warunkuje on lepko-sprężyste właściwości płynu stawowego oraz odgrywa istotną rolę w prawidłowym ruchu stawu.
W przebiegu choroby zwyrodnieniowej stawów zmniejsza się stężenie hialuronianu. Dlatego postanowiono uzupełnić ubytki kwasu hialuronowego jego syntetycznym odpowiednikiem wprowadzanym dostawowo w iniekcjach. Wiskosuplementacja to właśnie metoda polegająca na dostawowej suplementacji kwasu hialuronowego w bezbolesnych iniekcjach, podawanych w odstępach siedmiodniowych i powtarzanych od trzech do pięciu razy. Taki zabieg powoduje wzrost lepkości i elastyczności płynu stawowego, jego odżywienie oraz zwiększenie śliskości chrząstki stawowej, co poprawia warunki biomechaniczne stawu. Zaletą kwasu hialuronowego jest prawie całkowity brak efektów ubocznych.

Leczenie stawów: jak działa kwas hialuronowy

Obecnie na świecie dostępnych jest kilka produktów – pochodnych kwasu hialuronowego. Istnieje szereg publikacji potwierdzających ich działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe i osłaniające na chrząstkę stawową. Są one alternatywą w leczeniu stawów przez stosowanie doustnych preparatów działających objawowo, tzn. łagodzących ból w chorobie zwyrodnieniowej stawów oraz glikokortykosteroidów.
Leczenie stawów poprzez wstrzykiwanie takiego preparatu umożliwia stabilizację struktury chemicznej płynu stawowego. Przez to poprawia się „smarowanie” stawu, co bezpośrednio zmniejsza ból i poprawia ruchomość chorego stawu. Często już po pierwszym zastrzyku chorzy odczuwają istotną poprawę stanu zdrowia. Jednak pamiętać należy, że preparat nie jest lekiem przeciwbólowym. Jego działanie to przede wszystkim poprawa jakości płynu stawowego i chrząstki stawowej, a efekt ten występuje dopiero po kilku tygodniach od podania pierwszej dawki leku.
Leczenie stawu: zwykle stosuje się 3 do 5 zastrzyków w odstępach tygodniowych do jednego stawu. Kurację można bezpiecznie powtarzać co kilka–kilkanaście miesięcy nawet wówczas, gdy dolegliwości bólowe nie są bardzo wyraźne. Preparat można bez przeszkód stosować do obydwu stawów kolanowych jednocześnie – na pewno nie przekroczymy w ten sposób dopuszczalnej dawki preparatu.
Podczas stosowania preparatu praktycznie nie występują objawy uboczne, a prawidłowo wykonany zabieg zastrzyku dostawowego nie powoduje wystąpienia dolegliwości bólowych. Nie ma także konieczności spędzania wielu godzin w przychodni po wykonanym zabiegu. Praktycznie zaraz po zastrzyku można wracać do codziennych zajęć. Lek jest dobrze tolerowany przez alergików i osoby przewlekle chore na serce czy choroby układu oddechowego, niezwykle rzadko wywołuje odczyny skórne.

 

Terapia czynnikami wzrostu (PRP)

Czynniki wzrostu są to białka, których zadaniem jest stymulacja procesów naprawczych i regeneracyjnych tkanek po uszkodzeniu. Największa ich koncentracja występuje w ziarnistościach płytek krwi, z których czynniki są uwalniane w odpowiedzi na uszkodzenie tkanek w trakcie procesu krzepnięcia krwi. Czynniki wzrostu stymulują migrację komórek do miejsca uszkodzenia, ich namnażanie i różnicowanie, a także proliferację naczyń krwionośnych.

Od kilku lat czynników wzrostu coraz powszechniej używa się w różnych gałęziach medycyny do stymulacji gojenia tkanek. W ortopedii są one stosowane do przyśpieszenia zrostu kostnego i gojenia tkanek miękkich, takich jak mięśnie i ścięgna. Czynniki wzrostu nie są uniwersalnym lekiem, pozwalającym na wyleczenie każdego schorzenia ortopedycznego, jednak pole ich stosowania jest szerokie. W warunkach operacyjnych stosuje się czynniki wzrostu jako działanie wspomagające w leczeniu stawów rzekomych kości, w rekonstrukcjach więzadeł w kolanie, czy szyciu zerwanego ścięgna Achillesa. Najczęściej jednak stosujemy czynniki wzrostu w ambulatoryjnym leczeniu zmian zwyrodnieniowych i przeciążeniowych.

Najczęstsze patologie w których proponujemy terapię czynnikami wzrostu to: zmiany zwyrodnieniowe ścięgna Achillesa, entezopatie (czyli choroby przyczepów ścięgien do kości) – kolano skoczka (przyczep więzadła rzepki), łokieć tenisisty, łokieć golfisty, ostrogi piętowe (czyli choroba rozcięgna podeszwowego), uraz mięśni, a także leczenie zmian zwyrodnieniowych stawów kolanowych.

Stosowaną przez nas metodą uzyskania czynników wzrostów jest przygotowanie osocza bogatopłytkowego – PRP (Platelet Rich Plasma) z własnej krwi pacjenta.

Procedura przebiega w następujący sposób: pacjent kwalifikowany jest do terapii czynnikami wzrostu przez lekarza prowadzącego, który ocenia przewagi tej metody nad innymi, dostępnymi w danym przypadku. Od pacjenta pobierane jest około 40 ml krwi żylnej, która następnie umieszczana jest w sterylnych probówkach, w których jest następnie prze kilka minut wirowana. Następnie pipetą ściąga zię z probówek frakcję osocza o wysokiej koncentracji płytek krwi, zawierających czynniki wzrostu. Po uzyskaniu około 2 ml koncentratu jest on następnie podawany  – także w jałowych warunkach.

Ponieważ podczas terapii czynnikami wzrostu mamy do czynienia wyłącznie z własną krwią pacjenta nie występuje ryzyko transmisji chorób wirusowych, lub reakcji uczuleniowej.

Wadą metody jest niestety bolesność podania. Przez kilka dni po podaniu u większości pacjentów utrzymują się także dolegliwości bólowe w miejscu uszkodzenia.

Ponieważ niektóre leki przeciwbólowe mogą zahamować działanie czynników wzrostu istotne jest aby przyjmować tylko te leki, które zleci lekarz prowadzący terapię. Czasem niezbędne jest także czasowe unieruchomienie uszkodzonej okolicy w ortezie, aby stworzyć najbardziej dogodne warunki do gojenia. Bardzo ważnym elementem terapii jest także rehabilitacja, w trakcie której, dzięki właściwie dobranym ćwiczeniom, odpowiednio obciąża się gojące się tkanki.

Komentowanie jest wyłączone.